ಸ್ವರಚಿತ ಕವನಗಳು

ಸ್ವರಚಿತ ಕವನಗಳು

Wednesday, September 20, 2017

ಅಹಂಕಾರವಿಲ್ಲ ಎನ್ನುವುದೂ
ಅಹಂಕೃತಿಯ ಲಕ್ಷಣವೆ
ಅಹಂಕಾರವಿಲ್ಲದ ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ
ತನಗೇನೂ ತಿಳಿದಿಲ್ಲವೆಂಬ
ವಿನೀತ ಭಾವವಿರುತ್ತದೆ
ಅಂತಃ ಸತ್ವವನ್ನರಿಯಲು
ಧರ್ಮಗ್ರಂಥಗಳನ್ನು ಓದಿದಷ್ಟೂ
ಓದಬೇಕೆನಿಸುತ್ತದೆ
ಉತ್ತಮ ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ಓದಿದಷ್ಟೂ
ಪ್ರಪಂಚಜ್ಞಾನ ವಿಸ್ತ್ರತವಾಗುತ್ತದೆ
ಪೂರ್ವಾ ಪರ ವಿಮರ್ಶೆ ಬೆಳೆಯುತ್ತದೆ
ಮನುಷ್ಯ ಮನೋಬುದ್ಧಿಗಳಾಚೆ
ಪರಾತ್ಪರ ತತ್ವವೊಂದಿದೆ ಎಂಬ
ಅತೀವ ವ್ಯಾಕುಲ ಭಾವದಲ್ಲಿ
ದೇವ ಮಂದಿರವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರೆ
ಪರಮಾತ್ಮನ ದರ್ಶನದಲ್ಲಿ ಮೋಕ್ಷದ ಪರಮಾರ್ಥ ಅವನ ಅರಿವಿಗೆ ಬರುತ್ತದೆ
ಕೊನೆಯುಸಿರಿನಲ್ಲಿ ಜವನ್ಮುಕ್ತಿ
ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.
-ತ್ರಿಗುಣಾತ್ಮಕ ಪ್ರಪಂಚ.
೨೦-೦9-೨೦೧೭

Thursday, October 23, 2014

ನೀనిಲ್ಲದ ದಿನಗಳಲಿ

ಮೌನವಾಗಿವೆ ಭಾವಗಳು
ಮ್ಲಾನವಾಗಿವೆ ಕನಸಿನ ಬಣ್ಣಗಳು
ಹೃದಯದ  ಸರಸಿಯಲ್ಲೇ ಅರಳಿದ
ತಾವರೆಯ ಹೂಗಳು.

ನೀನಿಲ್ಲದ ದಿನಗಳಲಿ ಇರುಳು
ತಪ್ತವಾಗಿದೆ; ಪ್ರೀತಿಯ ಇನಿದನಿಗಳು
ಸೊಂಪಾಗಿ ಹನಿಯಾಗಿ ತೊಟ್ಟಿಕ್ಕಲಾಗದೇ
ಬತ್ತಿಹೋಗಿವೆ ಪಿಸು ಮಾತಿನ ಕುಸುಮಗಳು.

ಹ್ಞಾಂ! ಹಾಗೂ ಪಿಸುಗುಟ್ಟಿ ನುಡಿಯಲಾಗದೆ
ಹ್ಞುಂ, ಹೀಗೂ ಬಿಗುವಿಟ್ಟು ಸವಿ ಹೀರಲಾಗದೆ
ಒಣಗಿವೆ ಚೆಂದುಟಿಗಳು; ಹೊರಗಿನ ನೋವಿನಲ್ಲೂ
ಸುಖಿಸಿ ಇಹ ಮರೆಯಲೆಳೆಸುವ ಒಳಗಿನ ಅಂಗಗಳು
ತಟ್ಟನೆ ಕಾವೇರಿದರೂ ತಂಪಾಗದಿವೆ.

ಗೆಳೆಯಾ, ಅಂದಿಗೆ ಬೆದೆ ಬಂದ ಸೊಕ್ಕಿನಲಿ
ಹೆಡೆಯಾಡಿಸುತ್ತ ತಪ್ತವಾಗಿ ಹೋದ
ಕಾಮನೆಗಳೆಲ್ಲ ಇಂದಿನ ಅರಿವಿಗೆ ತಣ್ಣಗಾಗಿ
ಕರಗಿವೆ; ಬಿಸಿಯುಸಿರು ನಿಟ್ಟುಸಿರಾಗಿದೆ
ರಾಗ-ರತಿಯ ನವಿರಾದ ನರಳಿಕೆಗಳೆಲ್ಲವೂ
ಸತ್ತು ಪ್ರೇತವಾಗಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತವೆ.    

****

Wednesday, July 30, 2014

ಅಭಿಶಾಪ

ಭವಿಯ ರಮ್ಯತೆಗೆ ಭಾವಾರ್ಥಗಳ ತುಂಬಿ                               
 ಹಾಡಿಹೊಗಳಿದರು ಕವಿಗಳು;
ನೀರಸ ಜೀವನದಿ ಒಣನಗೆ ಅವಮಾನಗಳಲಿ
ಹಳಿದು ಕಣ್ಣೀರಿಳಿದರೂ  ಸುಮ್ಮನೆ ನಿರ್ಲಿಪ್ತರಾಗಿ
ಬದುಕಬೇಕೆಂದು ಸಾರಿದರು ದಾರ್ಶನಿಕರು.

ನಮ್ಮ ನಮ್ಮ ನಡುವೆ ಮುಖಾಮುಖಿಯಾದರೂ
ಅರಿಯಲಾರದೇ ಸ್ಪಂದಿಸದೇ ಹೋದವರೂ ನಮ್ಮವರೇ...
ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಶಬ್ದಜಾಲಗಳ ಹೊಂದಿಸಿ
ದೇಹ ಧ್ವನಿಪೆಟ್ಟಿಗೆಯಲಿ ಮಾತು ಪೋಣಿಸಿದವರು
ಆತ್ಮಸಾಕ್ಷಿಯಂತೆ ನಡೆದು ನುಡಿವವರು
ತೀರಾ ವಿರಳವಾದರೂ ಇರುವರಲ್ಲ...
.
ಏನೆಲ್ಲ ತಾಂತ್ರಿಕತೆಯಲಿ ಪರಸ್ಪರ
ಸಂಪರ್ಕ ಕಲ್ಪಿಸಿ ವಿಶ್ವವನೆ ಕಿರಿದುಗೊಳಿಸಿದರೂ
ಒಳಗೊಳಗೇ ಪರಕೀಯರಾಗಿ ಉಳಿದವರು
ಜಗದ ಕಟುಸತ್ಯ ಮುಚ್ಚಿಟ್ಟು ನುಡಿಯುವವರು,
ಹಾಗೇ ಬರೆಯುವವರೂ ಹಾರಾ ತುರಾಯಿ ಹಾಕಿಸಿಕೊಂಡು
ಬಹುಪರಾಕ್ ಗಳಿಸುವಂಥ ಬಹುಮಂದಿ ಇರುವರು
ಅವರಿಗೇ ಹಾಡಿ ಹೊಗಳುವವರಿಗೆ ಕಾಲವಿದಲ್ಲ...

ಅಪ್ರಿಯವಾದರೂ ಸತ್ಯವನ್ನು ಪ್ರಿಯವಾಗಿ ಹೇಳುವವರಿಗೆ
ಇದು ಕಾಲವಲ್ಲವೆಂದು ಅವರನ್ನು ದೂರ ಇಡುವರಲ್ಲ;
ಪ್ರತಿಭೆ ಎಂಬುದು ಎಂದಿಗೂ ಬೂದಿ ಮುಚ್ಚಿದ ಕೆಂಡ
ಅದು ಎಂದಿದ್ದರೂ ಪ್ರಜ್ವಲಿಸುವುದೂ ಸಿಡಿಯುವುದೇ
ಅದ ಕೆದಕಬಾರದೆಂಬುದ ಹೊಳೆಯುವುದೇ ಇಲ್ಲ...!

ಗತಕಾಲದ ಚರ್ವಿತ ಚವರ್ಣ ಬೋಧನೆಗಳು
ದಿನೇದಿನೇ ವೇಗಗತಿಯ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಪ್ರಗತಿಯಲಿ
ಸಾಗಿಹ ಪ್ರಪಂಚಕ್ಕೆ ಸಪ್ಪೆಯಾಗಿರೆ ರುಚಿಸುವುದೆಂತು...?
ಹೊಸ ಮೌಲ್ಯಗಳ ಹುಟ್ಟು ಹಾಕುವವರ ಪರಿಶ್ರಮಕ್ಕೆ,
ಎನಿತೋ ದೈವಿಕತೆಯಲಿ ಹೊಸ ತತ್ವಗಳ ವಿಚಾರಗಳಿಗೆ
ಇಂಬುಗೊಡುವವರಿಗೆ,  ಅದೇನೆಂದು ತಿಳಿಯಬಯಸದೇ
ಗುರುತಿಸಲಾರದೇ ಹೋದವರೇ ಆಭಿಮಾನಶೂನ್ಯರಲ್ಲವೇ....
ಈ ಪ್ರಪಂಚದಲಿ ನಮ್ಮನಮ್ಮವರೊಳಗೇ....

ಹೌದು, ಹೊಸತೆಂಬುದನ್ನು ಈ ಜಗತ್ತು
ಅಷ್ಟು ಸುಲಭಕ್ಕೆ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಲಾರದಲ್ಲ..!
ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರೂ ತಮ್ಮ ಪ್ರಚಾರಕ್ಕಾಗಿ,
ಹಣ ಹೆಸರು ಮಾಡಲಿಕ್ಕಾಗಿಯೆ ಇದ್ದಾರೆಂಬ
ಭ್ರಮೆಯೇ ದೊಡ್ಡ ಪಿಡುಗಾಗಿ ಪೀಡಿಸಿದೆಯಲ್ಲ...

ಯಾರು ಗುರುತಿಸದಿದ್ದರೇನು! ಸುಮ್ಮನಿರಲಾರದ
ಕವಿ ಜೀವವೋ ತನ್ನ ತುತ್ತೂರಿ ತಾನೇ ಊದಿಕೊಳ್ಳುವುದು
ಅಭಿಮಾನ ಶೂನ್ಯರೆನಿಸಿಕೊಂಡವರ ನಡುವೆಯೇ
ಅನುಭವದ ತೇಜಿಯಲಿ ಬದುಕು ಬರಹದಲಿ ಬದುಕುವುದು;
ಓದ ಬಯಸಿದವರಿಗೆ ಪರಾಮರ್ಶಿಸಿ ಸಮಾಲೋಚಿಸುವುದು
ಆತ್ಮ ಸಂತೋಷವನೆ ಕಾಣುವುದು; ಬಿಟ್ಟರೂ ಬಿಡದೇ
ಆ ಅನುಭಾವಗಳನು ಬಿಚ್ಚಿಟ್ಟು ಬಣ್ಣಿಸುವುದೂ
ಅಭಿಶಾಪವೇ ಅನಿವಾರ್ಯ ಕರ್ಮವೇ ಆಗಿದೆಯಲ್ಲ....

Wednesday, August 03, 2011

ಕಾರ್ಗಿಲ್ ಕಲಿಯೇ ನೀನು!

ನಿರುತ ಜಾಗೃತನಾಗು ನಿರುತ ಜಾಗೃತನಾಗು
ಗಡಿ ಕಾಯ್ವ ಧೀರ, ಏಳು ಎದ್ದೇಳು ಭಾರತದ ವೀರ!

ಅಗೋ ಹಿಮಗಿರಿಯ ಮಂಜಿನಾ ಮಬ್ಬಿನಲಿ
ಕೊಬ್ಬಿರುವ ಪಾತಕಿಯ ವೈಚಿತ್ರ್ಯ ನೋಡು
ಆ ಅರಿಯ ತಲೆ ತರಿದು ತಾಂಡವವ ನೀನಾಡು
ಪ್ರಳಯ ರುದ್ರನ ವರ ಪುತ್ರ ನೀನು.

ನಿನಗೆಂದೂ ಇದೆ ನೋಡು ಅರ್ಜುನಗೆ
ಅನುಜನಾದವನ ಸತತ ಪ್ರೀತಿ
ಆ ದೇವನ ಶಾಂತಿ ಸಂಧಾನ ರೀತಿ
ಏಳು ಎದ್ದೇಳು ರಣ ಕಹಳೆ ಊದು.

ನಿನೆಂದೂ ಸ್ಮರಿಸುತಿರು ಚಕ್ರ ಹಿಡಿಯದೇ
ಯೋಧನಿಗೆ ತಾನಾದ ಪ್ರೇರಣೆಯ ಶಕ್ತಿ
ಧರ್ಮ ಸಂಸ್ಥಾಪನೆಗೆ ಸಾರಥಿ ಅವನ ನೀತಿ
ಏಳು, ಎದ್ದೇಳು ಪರಮಾತ್ಮನಾ ಆಪ್ತ ನೀನು.

ನಿರುತ ಜಾಗೃತನಾಗು
ನಿರುತ ಜಾಗೃತನಾಗು
ಕಾರ್ಗಿಲ್ ಕಲಿಯೇ ನಿನು
ಜಗ್ಗದಿರು ಕುಗ್ಗದಿರು; ನಡೆ ಮುಂದೆ ನೀನು!.

(ಕಾರ್ಗಿಲ್ ಯುದ್ದ ನಡೆದ ಆ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ನಾನು ಬರೆದ ಕವನ
-15-08-1999.  ಉತ್ಥಾನ ಪತ್ರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಿತ)

ಕಾರ್ಗಿಲ್ ಯುದ್ಧ ನಡೆದು  ವರ್ಷಗಳು ಕಳೆದುಹೋದವು. ಪ್ರತಿವರ್ಷ ಜುಲೈ 26 ರಂದು ಕಾರ್ಗಿಲ್ ನಲ್ಲಿ ವಿಜಯ ಪತಾಕೆ ಹಾರಿಸಿದ ದಿನವನ್ನು ಆಚರಿಸುತ್ತೇವೆ. ವಿಕ್ರಮ್ ಬಾತ್ರಾ, ಅನೂಜ್ ನಯ್ಯರ್,
 ಸೌರಬ್ ಕಾಲಿಯಾ ರಂತಹ 527 ವೀರ ಯೋಧರು ದೇಶಕ್ಕಾಗಿ ಪ್ರಾಣ ತೆತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ದೇಶ ಕಾಯುತ್ತಿರುವ ಇಂತಹ  ಸೈನಿಕರಿಂದಾಗಿಯೇ ನಾವು ಬೆಚ್ಚನೆಯ ಬದುಕು ಸಾಗಿಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ನೆಮ್ಮದಿಯ ನಿದ್ರೆಗೆ ಜಾರುತ್ತಿದ್ದೇವೆ.  ಕಾರ್ಗಿಲ್ ದಿನವಾದ ಜುಲೈ 26-07-11 ರಂದು ಕನ್ನಡ ಪ್ರಭ ದಿನ ಪತ್ರಿಕೆ ಯಾರೂ ಮರೆಯಲಾಗದಂತ ಚಿರಸ್ಮರಣೀಯ ಲೇಖನವನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿ- ಕಾರ್ಗಿಲ್ ಯುದ್ದದಲ್ಲಿ ಮಡಿದ ಸೈನಿಕರಿಗೆ ನಮ್ಮ ಶ್ರದ್ಧಾಂಜಲಿ ಅರ್ಪಿಸಿದೆ. ಪತ್ರಿಕೆಯ ಬಳಗಕ್ಕೆ ಧನ್ಯವಾದಗಳು.

Wednesday, March 31, 2010

ನಾ ಕವಿ ಎಂದು ಬರೆದ ಕವನವಿದಲ್ಲ....




ನಾ ಕವಿ ಎಂದು ಬರೆದಾ ಕವನವಿದಲ್ಲ
ಓ ನನ್ನ ಕಾವ್ಯಕನ್ನಿಕೆ ನೀನೇ ಒಲಿದಂಥ ಕವನ
ಈ ನನ್ನ ಸುಂದರ  ಕವನ.      ||ಪ||

ಯೌವನ ಕಾಂತಿ ಮಿಂಚಿದ ಕವನ
ಪ್ರೇಮ ವಸಂತ ಹರಸಿದ ಕವನ
ಪ್ರೀತಿ ಸಂಗೀತ ಹಾಡಿದ ಕವನ
ಈ ನನ್ನ ಶೃಂಗಾರ ಕವನ        ||೧||

ಹೃದಯ ಸ್ಪೂರ್ತಿ ಸೆಳೆದ ಕವನ
ವಾತ್ಸಲ್ಯ ವೀಣೆ ನುಡಿಸಿದ ಕವನ
ಮಮತೆಯ ಮಡಿಲಲಿ ಬೆಳೆದ ಕವನ
ಈ ನನ್ನ ಕರುಣಾರಸ ಕವನ   ||೨||

ಜಗದ ಚಿಂತನೆ ಕಲಕಿದ ಕವನ
ಜನಾರಣ್ಯದ ಭಯ ನೀಗಿದ ಕವನ
ಬದುಕಿನ ಪ್ರೀತಿಯೆ ಹೊಮ್ಮಿದ ಕವನ
ಈ ನನ್ನ ಧೀಮಂತ ಕವನ   ||೩||

ಜೀವನ ಚೇತನ ಚಿಮ್ಮಿದ ಕವನ
ನೂತನ ಭಾವ ನೀಡಿದ  ಕವನ
ಆತ್ಮನಿವೇದನೆ ಮಾಡಿದ ಕವನ
ಬ್ರಹ್ಮಾನಂದವೆ ಈ  ನನ್ನ ಕವನ ||೪||

Tuesday, July 24, 2007

ಕೆಲವು ಹನಿಗವನಗಳು

1.ಹಾಡುವುದನು
ಹಾಡುವುದನು
ಬಿಡಬೇಕೆಂದರೂ .
ಬಿಡಲಿಲ್ಲ ಹೃದಯ
ಹಾಡಿದರೆ ತಾನೆ
ನಲಿದೀತು ತೆರೆಸೀತು
ಜಗದ ಹೃದಯ.

2.ಮಾತು-ಮೌನ
ನನ್ನವಳ ಮಾತು
ಪಟಾಕಿ ಸಿಡಿದಂತೆ
ನನ್ನ ನಿತ್ಯ ಮೌನ
ನೀರು ಸುರಿದಂತೆ.

3.ನನ್ನವಳು
ಮುದ್ದು ಮಾಡುವಾಗ
ನನ್ನವಳು ಮದ್ದಾಗುತ್ತಾಳೆ
ಅವಳೊಂದಿಗೆ ವಾದಕ್ಕಿಳಿದಾಗ
ಅವಳೇ ಸಿಡಿ ಮದ್ದಾಗುತ್ತಾಳೆ ನನ್ನೆದೆಗೆ.

4.ಮೋಡಿ
ಚುಟುಕಾಗಿ ಹೇಳಿದರೆ
ಕೇಳುವವರೆ ಎಲ್ಲ –ಆದರೆ,
ಚುಟುಕು ಕಲೆಯ ಮೋಡಿ
ತಟ್ಟನೆ ಹೊಳೆಯುವುದಿಲ್ಲ
ಹೊಳೆದರಾಗಬೇಕು ನೋಡಿ
ಚುರುಕು ಮುಟ್ಟಿಸಿದಂತೇ body.